نماز تو مطابق باشد با نماز ايشان و لو به قضاء بلكه مخالف [ 1 ] هم باشد ، چه دور باشى و چه نزديك كه ، يك مجلس باشد عرفا ، چه پيش باشى از ايشان چه عقب و چه احد جانبين ايشان ، اذان و اقامه مگو كه [ 2 ] جايز نيست [ 3 ] اگر چه امام جماعت را هم نشناسى . مسأله 564 - شخصى كه قضاء نماز يقينى بر ذمّه داشته باشد نماز مستحبى را ترك كند بنا بر احوط [ 4 ] و اگر در نماز واجبى باشد ، خواسته باشد عدول به مستحبى كند كه درك جماعت كند ، نمىتواند ، بنا بر احتياط ، [ 5 ] بلى عدول به قضاء [ 6 ] مىتواند كرد كه زود درك جماعت كند . مسأله 565 - شك ميان امام و مأموم اعتبار ندارد ، مگر آن كه مأموم شك به خودى خود كند ، مثل آن كه شك كند كه من يك سجده كرده‌ام يا دو سجده ، اعتبار دارد ، يك سجده [ 7 ] ديگر به جا آورد و همچنين در هر موضعى از نماز ، حتى ركعات [ 8 ] . مسأله 566 - امام در ركعت سيّم مثلا حمد بخواند و مأموم در ركعت دويّمش باشد ، بايد او هم حمد و سوره بخواند با قدرت و اگر درست نتواند بخواند ، بدل بياورد يا تكرار كند يا ذكر بخواند به قاعده اى كه هست در محل خود . مسأله 567 - مأموم سر از سجده بر داشت ، ديد امام در سجده است متابعت كرد

--> [ 1 ] - ( يزدى ) با مخالفت در قضاء مشكل است ، بلكه در ادائين هم شرط است اتحاد درون . [ 2 ] ( ميرزا ) بنا بر احوط . [ 3 ] ( يزدى ) اقوى جواز است چون سقوط بر وجه رخصت است . [ 4 ] ( خراسانى ) اگر چه رجاءً به جا آورد عيب ندارد . [ 5 ] ( خراسانى ) لكن واجب نيست . [ 6 ] ( خراسانى - ميرزا ) در عدول به قضاء در غير صورت نسيان اشكال است . [ 7 ] ( صدر ) احوط آن است كه اگر امام حافظ دو سجده باشد و مأموم بتواند رجوع به امام نمايد ، سجدهء ديگر به جا نياورد و بعد از نماز اعاده نمايد . [ 8 ] ( صدر ) در ركعات اگر ممكن باشد رجوع به امام كند .